Mikołajki, a może Święty Mikołaj

 
W dniu 4 grudnia, w niedzielę, mogliśmy obejrzeć na deskach sceny GOK w Kłomnicach spektakl „Mikołajki2” w reżyserii Dawida Chybalskiego, do choreografii Karoliny Gonery, z udziałem dzieci i młodzieży z Zespołu Teatralnego. Spektakl grany charytatywnie Poznaliśmy piękną historię Świętego Mikołaja Biskupa Miry, który czynił dobro, zwłaszcza dla dzieci z biednych rodzin. W spektaklu występuje galeria postaci, wiek zróżnicowany. Na plan pierwszy wysuwa się babcia i dziadek oraz trójka rodzeństwa, dziewczynek, które w dniu 6 grudnia czekają na przyjście Świętego Mikołaja. Zniecierpliwione wysłuchają bajek czytanych przez starszych, zasypiają, przenosząc się w świat snów, przez co spotyka je wiele przygód. Gra dziewczynek jest znakomita, szczera, dziecięce głosy. Odpowiednio dopasowane do sytuacji kostiumy. Ruch, piosenka dziecięca i świąteczna napawa nas radością. Salę wypełnia miły nastrój i wspomnienia z dziecięcych lat. Emilka Kugiel, Sandra Zasępa i Ola Momot zagrały dobrze, cieszyły się z ról jakie otrzymały jako aktorki amatorki. Dla nich każda próba była wyzwaniem, starały się opanować tekst jako pierwsze. Tańczą świetnie i śpiewają. Moim zdaniem powinny w przerwach , kiedy zmienia się na oczach widza scenografia( upatruję tu drugi teatr) po prostu jak nimfy, lub „duszki „ tańczyć, bawić się łapać za ręce, wypełnić scenę. W spektaklu wiele jest humoru, ale też zadumy i mądrych trafnych wypowiedzi o moralnych, etycznych wartościach w życiu człowieka. Postaci kreowane przez młodzież są grane bardzo naturalnie, ale też dopasowane do charakterów scenicznych, wytrenowani i zdyscyplinowani aktorzy, aż miło patrzeć. Zasługa reżysera, który oprócz wystawiania spektaklu, sam musi grać jako aktor, w dodatku kilka postaci kreuje , z sukcesem. Świetny głos, ruch, mimika. Wszyscy w zespole bardzo starają się, by „dzianie” sceniczne dotyczyło wszystkich, by wszyscy byli zaangażowani w to, na co patrzą widzowie. U nich w spektaklu to z całą pewnością się udało! Świetne przekupki, doskonała rozmowa na ławeczce, czy przy stoliku. Marta Gonera, Karolina Gonera zasługują na słowa uznania. Nicola Zasępa jako Matylda podobała mi się bardzo, zwłaszcza w scenie szukania Mikołaja, wyimaginowanego, szukała go wzrokiem wszędzie, zwłaszcza na widowni. Rozmowy , które prowadziła z paniczem Mikołajem były interesujące, przy herbatce, przy podawaniu płaszcza. Przestraszona, choć nie krzycząc budziła swego Pana ze snu. Jej spokój i zrównoważenie znam od maleńkości, przydało się to teraz w spektaklu. Prawdziwa Matylda. Mateusz Rak jako biskup, jego spokój i powaga w intonacji, i ruchu, chyba ogólnie wynikająca z osobowości, pozwoliła wykreować przyjemną, choć dostojną postać Biskupa, ustępującego młodszemu. Siostra zakonna również zasługuje na ocenę: skromna, oszczędna w mimice, ruchu i słowach tak właśnie wypadła Iza Reterska. Żanetka Przybyłowicz jest rzeczywiście taka jak, w życiu to na scenie spokojna i ma swoje zasady. Choć Ola Momot, jako jej córka, mimo młodego wieku nie bardzo się godziła na takie wyznawane zasady sceniczne i brawo! Energetycznie było w scenie udającej jazdę na saniach, doskonale. Gratulacje dla reżysera: pięknie dobrana muzyka, doskonale oddające atmosferę piosenki, klimat tajemniczy i radosny oddają układy choreograficzne. Sam miód na trudy życia. Choć sam spektakl nie jest krótki, to zawsze, to wszystko działa pozytywnie na widza. Nie można się nudzić, a co gorsza zasnąć. To dzięki pomysłom ruchu i tańca ułożone przez Karolinę Gonerę. Magia sceny, gra świateł urokliwe latarenki, skromna scenografia, wszystkie rekwizyty potrzebne, tzw. „ograne” wkomponowane w tekst i grę, wyważony ruch sprawiły niewątpliwy urok spektaklu. Grupa integracyjna wychowywana przez lata przez Akcje „Ferie” i „Wakacje” GOK w Kłomnicach , a dziś Zespól Teatralny - poradziła sobie świetnie, macie nagrodę: gratulacje i podziękowania za miłe doznania artystyczne dla nas widzów. Róbcie swoje i jeszcze lepiej!

P.S. Premiera „Mikołajek2” odbyła się w niedzielę 4 grudnia. Spektakl obejrzało około 120 osób. Święty Mikołaj obdarował paczkami dużo grzecznych dzieci. W poniedziałek 5 grudnia spektakl powtórzono dla dzieci z ZS w Garnku i jednej klasy z ZS w Kłomnicach z obsługą Św. Mikołaja. Szkoda, że ze środowiska Kłomnic były nieliczne osoby, za to z Rzerzęczyc, Nieznanic, Witkowic, Piasku. Wdzięczność okazujemy P. Stanisławie Woszczyńskiej za pomoc w przygotowaniu kostiumów teatralnych oraz scenograficzne tło namalowane przez P. Magdę Kos-Jafrę z ZS w Garnku. Dziękujemy i Pozdrawiamy Wszystkich!

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*